Saturday, February 24, 2007

Immigration

The post-Civil War United States was characterized by rapid industrialization, a continuing westward movement across the Great Plains, a massive influx of foreign immigrants, and the slow emergence of the United States into a position of world power. The westward movement fueled by the desire for land, led to a long series of evictions of Plains Indians from their lands onto less desirable reservations. Immigration from Europe exceeded 13,000,000 between 1900 and 1914 alone and provided labour for the North's burgeoning factories. When Cuba revolted against Spain in 1895, American sympathies and interests ultimately led to war with Spain (1898). Victory brought the United States its first overseas territories (the Philippines, Guam, Puerto Rico) and marked it as an emergent international power. The United States' rise to great-power status had its price. Though President Woodrow Wilson pledged neutrality in World War I, the United States was unable to remain outside the struggle. Its entry into the war in 1917 was decisive in bringing about an Allied victory and commenced American involvement in the European balance of power.
 
Technorati Profile suplementy tabletki suplementy tabletki xtube xtube kredyt kredyt kredyty krdyty pozycjonowanie pozycjonowanie 3gp mp3 mp4 Pierwszy kalif czyli po arabsku "Następca" (domyślnie: Mahometa) Abu Bekr (632-34) zjednoczył plemiona arabskie i atakował Syrię i Persję. Władający po nim Omar (634-44), "władca wiernych", przekształcił narodowe państwo arabskie w teokratyczne imperium i zorganizował administrację wojskową. Dowódca arabskich oddziałów okupacyjnych stał się teraz zarazem cywilnym namiestnikiem kalifa, religijnym zwierzchnikiem i świeckim sędzią. Omar podbił Syrię i Palestynę (Damaszek - 635, Jerozolima - 638) oraz Persję (zajęcie Ktezyfonu - 636, bitwa pod Nehawendem - 642). Jeden z jego wodzów, Amr bin al-As opanował zaś Egipt (zajęcie Aleksandrii 642). obmawiamy ciekawostki plotki Następca Omara - Osman (644-56) z rodu Omajjadów został wybrany kalifem i kontynuował politykę podbojów, rozciągając wpływy arabskiego imperium na Półwysep Barka (642-45). Namiestnik Damaszku, Moawija, walczył natomiast z Bizancjum. Ze względu na bizantyńską przewagę na morzu, Arabowie zmuszeni zostali wówczas (po zagrożeniu Aleksandrii przez okręty bizantyńskie) do pośpiesznego tworzenia własnej floty. Osman faworyzował Omajjadów i został zamordowany przez swych przeciwników politycznych. Ali (656-61), zięć Mahometa, po walce z Ajszą (wdową po proroku) i córką Abu Bekra (I wojna domowa) oraz po zwycięstwie w "bitwie wielbłądów" pod Basrą w 656 r., przeniósł siedzibę kalifatu do Kufy. Tym samym Medyna straciła swe wcześniejsze znaczenie polityczne. Moawija, namiestnik Syrii, dążąc do pomszczenia śmierci swego kuzyna Osmana, podjął walkę ze stronnictwem Alego. Po nie rozstrzygniętej bitwie na równinie Siffin w 657 r. i sądzie rozjemczym w Adruh w 658 r., kiedy to część wcześniejszych zwolenników (tzw. charidżyci) opuściła Alego, zięć Mahometa został zamordowany.