LXXXV 198. Odkrycie i podbój Ameryki
W 948 r. islandzki Wiking Eryk Rudy dotarł do Grenlandii i założył tu kolonię. Jego syn Leif Erikson wylądował w 1000 r. na wybrzeżach Ameryki Północnej (Vinland). Odkrycia Eryka i Leifa popadły w zapomnienie, gdy na skutek zmiany klimatu zanikła łączność pomiędzy założonymi przez nich osadami, a Grenlandią. Jednakże to Wikingom przypada tytuł odkrywców nowego kontynentu i zapoczątkowanie jego penetracji.
Korzystając z mapy florentczyka Paolo del Pozzo Toscanelli (1397-1482), Krzysztof Kolumb (1451-1506), genueńczyk w służbie królowej Izabeli Kastylijskiej, poszukiwał zachodniej drogi morskiej do Indii. W 1492 r. dotarł on do Ameryki. Po 61 dniach żeglugi wylądował na wyspie Guanahani (San Salwador). Jako wicekról Kolumb podjął do 1504 r. cztery wyprawy do "Indii Zachodnich" w czasie których odkrył m.in. Haiti, Kubę, Panamę i ujście rzeki Orinoko). W latach 1499-1502 wyprawa innego florentczyka, Amerigo Vespucciego (1451-1512) dotarła natomiast do wschodnich i południowych wybrzeży Ameryki Południowej. Dzięki jego relacji z podróży, w Europie zdano sobie sprawę z odkrycia nowego kontynentu. W 1507 r., z inicjatywy niemieckiego kartografa Martina Waldseemüllera, kontynent ten nazwano Ameryką.