The history of United States of America

Gry

2012-01-14T02:28:00.000-08:00

Zapraszamy na stronkę z dobrymi grami dla wybrednych graczy.
Darmowe gry wybierane są z najlepszych i uznanych przez graczy na całym świecie.

Gry plaformowe

Komputerowa gra platformowa (zwyczajowa nazwa platformówka) – gra zręcznościowa polegająca głównie na poruszaniu bohatera po wielu mniej lub bardziej urozmaiconych lokacjach, często po wielopoziomowych platformach - stąd nazwa gatunku, unikaniu pułapek i likwidacji bądź unikaniu przeciwników, a zbieraniu różnych nagród i dodatków - takich jak choćby pieniążków, kamieni szlachetnych, dodatkowych żyć czy powerupów.

Gry strategiczne

Pojęcie gra strategiczna odnosi się do bardzo szerokiej grupy gier - przede wszystkim jednak chodzi tu o jedno- bądź wielo-osobowe gry, w których wygrana zależy nie tylko od losu, ale przede wszystkim od strategii, wiedzy i planowania.

Serdecznie zapraszamy

Bezpieczny laptop

2012-01-04T16:17:00.000-08:00

Darmowe programy antywirusowe nie oferują pełnej ochrony komputera, a z kolei kompleksowa ochrona najczęściej sporo kosztuje.
SpyShelter Personal to program zabezpieczający komputer przed „keyloggerami”, czyli programami „podsłuchującymi” klawiaturę

Na temat

Wolne dni

2011-12-29T04:45:00.000-08:00

W tym roku czeka nas sporo wolnego ;-)
Razem z weekendami, czeka nas łącznie 114 dni wolnych, jest to o jeden dzień więcej, niż w kalendarzu na poprzedni rok.
Sami zobaczcie:

TAGI: 2012, Dni wolne w 2012 roku, Dziwne, Długi weekend 2012, Święta w 2012 roku, Wolne w 2012 roku

Odliczanie podatku

2011-03-03T11:26:00.000-08:00

Doprecyzowano przepisy dotyczące prawa do odliczania VAT w przypadku, gdy nieruchomości nabyte lub wytworzone do celów działalności gospodarczej nie są wyłącznie wykorzystywane do tych celów.
W tym przypadku prawo do odliczenia podatku VAT będzie przysługiwać tylko od części nieruchomości związanej z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Czytaj dalej...

Tagi: Deklaracja PIT • e-deklaracje.gov.pl • Jak odliczyć Internet • Jak rozliczyć się przez Internet • Odliczanie Internetu • PIT 2010 • PIT 2011 • PIT przez Internet • Rozliczanie przez Internet • Skarbówka w sieci

Dobra wiadomość dla podatników jest taka, że zlikwidowany ma zostać zakaz odliczania VAT naliczonego, jeżeli udział obrotów opodatkowanych w obrotach ogółem nie przekroczył w poprzednim roku 2 proc.

That's how I know there's

2011-01-26T05:58:00.000-08:00

Nowa stronka z filmikami

2010-09-18T03:50:00.001-07:00

Zapraszamy do nowej stronki z super filmikami dla dorosłych.
Na stronce dużo niespodzianek;
Filmiki

Toaleta

2010-09-15T15:30:00.000-07:00

Nowy blog z filmami porno: sex toaleta

Xtube

2010-09-15T11:23:00.000-07:00

Zapraszamy na stronę z darmowymi i ostrymi filmami dla dorosłych. Na xtube.pl znajdziesz wyselekcjonowane filmiki harcore.
free porn movies

XXXVIII 74. Podboje Karola Wielkiego (768-814)

2007-12-24T23:07:00.000-08:00

XXXVIII 74. Podboje Karola Wielkiego (768-814)

Prowadzone przez Karola wojny z Sasami (772-804) rozpoczęły się zdobyciem Eresburga i zniszczeniem Irminsulu. Masowo chrzczeni możni sascy popierali połączenie ziem saskich z państwem Franków i pozostawali w opozycji do głównego wodza powstańców, księcia Westfalów, Widukinda. Powstanie saskie zostało krwawo stłumione przez Franków (779/80). Po rozbiciu armii frankijskiej w górach Süntel w 782 r., na rozkaz Karola Frankowie dokonali rzezi w Verden nad rzeką Allerem. Stracono 4 500 (liczba ta jest poddawana pod wątpliwość) powstańców saskich, którzy zostali wydani Karolowi przez tamtejszych możnowładców. Wkrótce wybuchło jednak kolejne powstanie (783-85). Tłumiąc je Karol dotarł aż do Łaby. W 785 r. zawarł pokój z Widukindem, który przyjął chrzest w cesarskim pałacu w Attigny. Po kolejnym buncie chłopów saskich (792-99) przeciw kościelnej dziesięcinie doszło do deportacji Sasów na ziemie frankijskie. Na ich miejscu osiedlono Franków. Ostateczne podporządkowanie Sasów przyniosła ostatnia wyprawa Karola w 804 r.

Pojednaniu Franków z Sasami służył spis prawa saskiego (Lex Saxonum, 802), który wprawdzie opierał się na prawie frankijskim (Lex Ripuaria), ale uwzględniał w nowej kodyfikacji normy dawnego saskiego prawa szczepowego. Biskupstwa Bremy, Verden, Minden, Münster, Paderborn i Osnabrück, podległe utworzonym przez Karola arcybiskupstwom w Moguncji i Kolonii, przeprowadziły chrystianizację kraju Sasów. Później Ludwik Pobożny ustanowił także biskupstwa w Hildeshheim i Halberstadt. Ważnym klasztorem saskim stał się założony przez mnichów z północnofrancuskiego Corbie klasztor w Korwei nad Wezerą (822).

W latach 773-74 Karol odbył dwie wyprawy, dokonując podboju królestwa Longobardów. Po zajęciu ich stolicy - Pawii, zdetronizował króla Dezyderiusza (dożył on swych dni w klasztorze) i przyjął tytuł "króla Franków i Longobardów". Państwo longobardzkie wcielono do królestwa Franków jako kolejne hrabstwo. Karol Wielki potwierdził darowiznę Pepina na rzecz papiestwa i wziął pod opiekę (a faktycznie - pod kontrolę) Państwo Kościelne.

W wyniku wojen ze Słowianami prowadzonych w latach 789-812 do płacenia trybutu zmuszeni zostali przez Karola Wielkiego Wieleci, Łużyczanie i Czesi.

Karol Wielki zorganizował też w 778 r. wyprawę przeciw Arabom hiszpańskim. Przeprawił się przez Pireneje i obległ Saragossę. Wyprawa zakończyła się niepowodzeniem. W drodze powrotnej w wąwozie Roncevaux (Roncevalles) na osłaniającą odwrót sił głównych straż tylnią napadli Baskowie. W walce zginą prawie cały oddział. Wśród poległych znalazł się margrabia marchii bretońskiej, Roland. Na przełomie XI/XII w., w czasach rozwoju ruchu krucjatowego epizod ten stał się motywem popularnego eposu francuskiego Pieśń o Rolandzie.

W 788 r. Karol usunął księcia Bawarii, Tassilo III i zesłał go do klasztoru. W ten sposób pokonał ostatniego władcę plemiennego w państwie Franków.

W latach 791-96, w wyniku trzech kolejnych wypraw Karola Wielkiego, pobici zostali Awarowie, atakujący wcześniej nieustannie pograniczne księstwa Friulu i Austrię. Główny ośrodek awarski (tzw. "pierścień") został zburzony w 822 r., już po śmierci Karola. Misje wśród podbitych przez Awarów Słowian południowych powierzono Akwileji i arcybiskupstwu w Salzburgu (798).

W wyniku wojen przeciw Sasom, Słowianom i Awarom państwo Karola Wielkiego rozszerzyło się na obszary od ujścia Odry po Adriatyk. Po klęsce zadanej przez Arabów armii frankijskiej w 778 r. i najeździe arabskim na Narbonnę (793) w 795 r. powstała, utworzona dla obrony południowej flanki państwa Franków Marchia Hiszpańska.

25 grudnia 800 r. nastąpiło uwieńczenie kariery Karola Wielkiego - jego koronacja na cesarza. Dokonał jej papież Leon III (795-816). Karol przyjął tytuł cesarski: Romanum gubernans imperium.

W 812 r. Karol Wielki zawarł układ w Akwizgranie z cesarzem bizantyńskim Michałem I. Za cenę zwrotu Wenecji, Istrii i Dalmacji Bizancjum zgodziło się uznać go za cesarza (co wywołało później "problem dwóch cesarzy"). Jego syn, Ludwik, na wzór bizantyński, sam, bez udziału papieża, nałożył sobie na głowę koronę, co symbolizować miało, iż jego władza pochodzi bezpośrednio od Boga (a Deo coronatus).

Karol Wielki zmarł 28 stycznia 814 r. W Akwizgranie. Pochowany został w Münster.

Karol Wielki dążył do ujednolicenia struktury administracyjnej swej monarchii. W tym celu powołał do życia hrabstwa, na których czele stanęli wyznaczeni przez władcę hrabiowie. Natomiast na obszarach przygranicznych szczególnie zagrożonych najazdami (w Hiszpanii, Bretanii) powstały marchie złożone z kilku hrabstw. Na czele marchii stał, powoływany podobnie jak hrabiowie, margrabia. Karol kierował swym państwem za pomocą edyktów (kapitularzy). Szczególnie ważną rolę odgrywali posłańcy królewscy (missi dominici). Do ich zadań należała kontrola poczynań urzędników królewskich na prowincji.

Panowanie Karola Wielkiego było okresem ożywienia intelektualnego, zwanego "odrodzeniem karolińskim". Karol założył w Akwizgranie szkołę pałacową, kształcącą urzędników. Jej kierownikiem był najwybitniejszy uczony tamtych czasów anglosaski mnich Alkuin.

http://www.mbank.xtube.pl
http://www.bigbrotherworld.info
http://www.ikulturystyka.pl

Z rozkazania króla (kapitularz Epistola de litteris colendis) przy kościołach parafialnych i klasztorach utworzono szkoły. (Sam Karol do końca życia pozostał nota bene analfabetą.) Na dworze Karola żył i działał Einhardt, historyk, autor dzieła "Życie Karola Wielkiego" (Vita Caroli magni). Prawdopodobnie, w zamyśle Karola, rozwój nauki i szkolnictwa miał umożliwić pełniejsze przenikanie idei chrześcijańskich do społeczeństwa.

XXXVI 69. Państwo Longobardów

2007-12-24T23:06:00.000-08:00

XXXVI 69. Państwo Longobardów (568-774) Longobardowie ze swej praojczyzny w Skandynawii podążyli nad dolną Łabę, stąd na Morawy, a następnie założyli nad Dunajem (Panonia) swe pierwsze państwo. Po rozbiciu przez Longobardów i Awarów państwa Gepidów, za panowania króla Alboina, Longobardowie z częścią Gepidów wdarli się do Italii i założyli tam swe drugie państwo (568). W 572 r. zdobyli Pawię. Longobardowie osiedlali się przede wszystkim na Nizinie Padańskiej, ale również w północnej Toskanii, Umbrii, Spoleto i Benewencie. Po zakończonym ok. 650 r. podboju istniały obok królestwa (ze stolicą w Pawii) niemal niezależne księstwa longobardzkie: Trydent, Friul, Spoleto, Toskania i Benewent. Bizantyńczycy utrzymali się w egzarchacie Rawenny, Istrii, księstwach Rzymu i Neapolu, na południowych krańcach półwyspu oraz na Sycylii. Doprowadziło to w konsekwencji do rozpadu Italii na dwie części: longobardzką (frankijską, później cesarską) i bizantyńską (później normańską, częściowo papieską). Władza książąt skończyła się wraz z przywróceniem władzy królewskiej w 584 r. Państwo Longobardów, wskutek odebrania podbitym Rzymianom praw politycznych i zniesienia rzymskiej administracji, stało się tworem czysto germańskim. Król Autari (584-90), ożeniony z Teudelindą, córką księcia bawarskiego, zapoczątkował okres dobrych stosunków politycznych Longobardów z Bawarią. Za rządów Autari jego władztwo popadło w zależność od państwa Franków, czego wyrazem był coroczny trybut. Jego następca, Agilulf (590-615), zawarł pokój z Frankami oraz rozejm z Bizancjum. Z kolei król Rotari (636-52) nakazał dokonać kodyfikacji longobardzkiego prawa zwyczajowego (Edictus Rothari, 643). Jego następcy przyjęli katolicyzm. Od 600 r. stopniowo na katolicyzm przechodzi cała ludność longobardzka. Szczyt potęgi Longobardów przypada na lata 661-71 i panowanie Grimualda I, a to dzięki połączeniu królestwa z księstwem Benewentu. Grimuald toczył zwycięskie walki z Frankami, Bizancjum, Awarami i Słowianami. Po jego śmierci doszło do walk o sukcesję tronu. Dzięki osłabieniu władzy królewskiej faktyczne kierownictwo państwa przejęła arystokracja. Próbę zjednoczenia pod longobardzkim panowaniem całej Italii podjął król Liutprand (712-44). Doprowadził on do podporządkowania władzy królewskiej książąt Spoleto i Benewentu oraz podjął ataki o Rzym i Rawennę. Ostatnie z tych miast w 751 r. zdobył Aistulf (749-56).
http://www.3gp-mp3-video.xtube.pl
http://www.inquam-broadband-gmbh.xtube.pl
http://www.konto-kredyt.xtube.pl
Był to koniec egzarchatu Rawenny, a tym samym kres panowania bizantyńskiego w środkowej Italii. Dezyderiusz (756-74), książę Toskanii, był ostatnim królem longobardzkim. W latach 773-74 nastąpił podbój Królestwa Longobardów (zajęcie Pawii) przez Karola Wielkiego. Dezyderiusz musiał abdykować. Państwo longobardzkie zostało połączone z frankijskim. Niezależne pozostało jedynie longobardzkie księstwo Benewentu.

XXXVI 68. Państwo Ostrogotów (493-553)

2007-12-24T23:05:00.000-08:00

XXXVI 68. Państwo Ostrogotów (493-553)

Ostrogocki władca, pochodzący z królewskiego rodu Amalów, Teodoryk Wielki (493-526) odseparował Rzymian i Gotów, wprowadzając m.in. zakaz małżeństw mieszanych. Goci otrzymali 1/3 istniejących posiadłości ziemskich za swoją służbę w armii. Administracja cywilna i gospodarka pozostały jednak w rękach Rzymian. Również konflikty religijne nie pozwalały na porozumienie między Gotami - wyznawcami arianizmu i Rzymianami - katolikami.

Politycznym celem Teodoryka było zmontowanie, umocnionego małżeństwami dynastycznymi, germańskiego systemu przymierzy skierowanych przeciwko Bizancjum Niepowodzenie tej polityki (jej najzagorzalszym przeciwnikiem był król Franków Chlodwig), troska o następstwo tronu oraz napięcia między Gotami i Rzymianami rzuciły cień na schyłek jego panowania. Boecjusz, który w niewoli napisał traktat O pocieszeniu, jakie daje filozofia, został, wraz ze swym ojczymem Symmachem, stracony pod zarzutem organizowania w senacie opozycji przeciw Teodorykowi.

http://madonnafree.blogspot.com/
http://adsensekeywordstips.blogspot.com/
http://madonnamp3remix.blogspot.com/

W latach 535-53 cesarz Justynian prowadził wojnę z Gotami. Jego wódz, Belizariusz, po zdobyciu Rawenny, wziął do niewoli króla Gotów Witigisa (536-40).

Nowy władca Ostrogotów, Totila (542-52), zaczynając od Werony, odbił z rąk Bizantyńczyków Italię (poza Rawenną). Jego następca - Teja, umarł po kilkumiesięcznych rządach na Górze Mlecznej (Mons Lactarius).

XXXV. PAŃSTWO BURGUNDÓW (443-534)

2007-12-24T23:04:00.000-08:00

XXXV. PAŃSTWO BURGUNDÓW (443-534)

Burgundowie, osiedleni przez Aecjusza nad Jeziorem Genewskim, rozszerzali swe państwo wzdłuż Rodanu i Saony. Przeżyło ono swój największy rozkwit za panowania Gundobada (ok. 480-516), który nakazał spisać prawo burgundzkie (Lex Burgundionum, 516). Po bezowocnych próbach w latach 523-24 Frankom udało się ostatecznie, po śmierci króla Teoderyka i zwycięstwie w bitwie pod Autun w 534 r. przeprowadzić podbój państwa Burgundów.

http://dance-and-sing.blog.com/

http://www.marcindolecki.blogspot.com
http://plasticsurgeryinformations.blogspot.com/

Wizygoci otrzymali w Akwitanii

2007-12-24T23:02:00.002-08:00

Wizygoci otrzymali w Akwitanii (jej stolicą była Tolosa (Tuluza)) 2/3 ziemi jako nieopodatkowaną własność, której obronę przejęło wojsko i król, rządzący z cesarskiego nadania jako namiestnik. Szczyt potęgi Wizygotów przypada na panowanie Euryka (466-84), założyciela wizygockiego władztwa w Hiszpanii. Za jego rządów przeprowadzona została pierwsza germańska kodyfikacja prawa (Codex Euricianus, ok. 470), spisana po łacinie.

Następca Euryka, król Alaryk II (484-507), zginął w bitwie pod Vouillé z Frankami dowodzonymi przez Chlodwiga. Państwo wizygockie osłabiały walki pomiędzy królem a możnymi. W 551 r. wezwani przez jedno ze stronnictw Bizantyńczycy opanowali południe kraju.

http://mp3-mp4.bloganguilla.com/
http://madonna-mp3.blog.com/
http://remix-mp4.blogalgeria.com/

Król Leowigild (568-86), który uczynił swą stolicą Toledo, wyparł Bizantyńczyków i podbił państwo Swebów (575). Jego następca, Rekkared I (586-601), przyjął katolicyzm. Synody w Toledo stały się jednocześnie zjazdami państwowymi, na których uchwalano nowe prawa. Król był zobowiązany do ich przestrzegania pod karą klątwy kościelnej. W 633 r. wprowadzono w państwie Wizygotów zasadę elekcyjności tronu. Król Recceswint (649-72) nakazał spisać prawa wspólne dla Gotów i Rzymian (Lex Visigothorum, ok. 654). W 711 r. nastąpił najazd arabski zza Cieśniny Gibraltarskiej. Arabowie pokonali Wizygotów dowodzonych przez króla Roderyka, rozbili ich królestwo i w ciągu dwóch lat podbili niemal cały Półwysep Iberyjski.

XXXIII. PAŃSTWO WANDALÓW w AFRYCE (429-534)

2007-12-24T23:02:00.001-08:00

XXXIII. PAŃSTWO WANDALÓW w AFRYCE (429-534)

Po zdobyciu Hippony (podczas oblężenia miasta umarł św. Augustyn, jeden z Ojców Kościoła, 430) Wandalowie osiedlili się na obszarze dzisiejszego Tunisu i zostali uznani przez Rzym za sprzymierzeńców (foederati, 435). Po zajęciu przez Wandalów Kartaginy (439) Rzymianie uznali cały zdobyty przez nich kraj za suwerenny (442). W ten sposób powstało pierwsze państwo germańskie na obszarze zachodniego cesarstwa rzymskiego. Flota Wandalów opanowała zachodnią część Morza Śródziemnego. Stała się przez to instrumentem do wywierania nacisków na Rzym, który uzależniony był od dostaw zboża z Afryki Północnej. Podbój prowincji rzymskich w Afryce został ostatecznie uznany przez cesarza Zenona (474).

Na terytorium państwa Wandalów rzymscy właściciele ziemscy zostali wypędzeni ze swych gospodarstw. Wandalski król Genzeryk uregulował kwestię następstwa tronu, wprowadzając na miejsce germańskiego prawa dziedziczenia seniorat. Od tej pory opróżniony tron obejmować miał najstarszy przedstawiciel dynastii.

Wandalowie pod wodzą Genzeryka zdobyli w 455 r. Rzym. Zdobywcy bezlitośnie złupili Wieczne Miasto i uprowadzili wielką liczbę jeńców. Od tego czasu nazwa "wandal" stała się określeniem człowieka rozmyślnie niszczącego dobra kultury, barbarzyńcy.

http://clearblogs.com/music-news/
http://marcinpl.vox.com
http://musicnews.3steps.com/

Po śmierci Genzeryka królestwo osłabiły walki między kolejnymi władcami, a możnymi oraz nasilające się konflikty religijne. W latach 534-35 kres państwu Wandalów położył rzymski wódz

Amerykę Południową i Środkową penetrowali i podbijali konkwistadorzy

2007-12-24T22:59:00.000-08:00

Amerykę Południową i Środkową penetrowali i podbijali konkwistadorzy - hiszpańska szlachta (hidalgos) i awanturnicy gnani chęcią zdobycia złota, sławy i zaszczytów oraz zapałem misyjnym. Hernán Cortés (1485-1547) założył Veracruz i najechał Meksyk, dokonując w latach 1519-21 krwawego podboju państwa Azteków.

W latach 1531-34 państwo Inków podbił natomiast Francisco Pizarro. W 1536 r. założył on Limę. Pizarro skazał na śmierć (1538) zdobywcę Boliwii, Diego de Almagro, lecz w 1541 r. sam został zamordowany.

Gonzalo J. de Quesada podbił dla korony hiszpańskiej Kolumbię (1535-38). W 1544 r. Francisco de Orellana przemierzył drogą rzeczną (Marańón-Amazonka) kontynent południowoamerykański. W latach 1540-44 Pedro de Valdivia zajął Chile.

http://full-tummy-tucks.blogspot.com
http://www.siedem.ihost7.pl
http://www.tunezja-forum.yoyo.pl

Poszukujący drogi do Indii

2007-12-24T22:54:00.000-08:00

Poszukujący drogi do Indii Portugalczyk Pedro Alvarez Cabral (1460-1526) w 1500 r. odkrył Brazylię. Natomiast Hiszpan Vasco N. de Balboa po przebyciu Przesmyku Panamskiego jako pierwszy Europejczyk dotarł w 1513 r. do Oceanu Spokojnego. Kontynent północnoamerykański odkrył w 1497 r. florentczyk Giovanni Caboto (znany też jako John Cabot), który na zlecenie Anglików również poszukiwał drogi morskiej do Indii Jego śladami podążył francuski żeglarz i odkrywca Jacques Cartier. Dotarł on do Kanady. Następnie Hiszpanie - Domingo, de Soto, Alvarado i Coronado - do 1542 r. prowadzili eksplorację północnego Meksyku.

Pierwsza wyprawa dookoła świata Ferdynanda Magellana (Fernao de Magalhaes, ok. 1480-1521) przyniosła potwierdzenie teorii o kulistości Ziemi (1519-21). Ten Portugalczyk na służbie hiszpańskiej odkrył m.in. Cieśninę Magerllana, Ziemię Ognistą, liczne wyspy na Oceanie Spokojnym, w tym Moluki, gdzie sam zginął w starciu z tubylcami. Jeden z jego pięciu okrętów pod wodzą Sebastiana Del Cano dotarł jednak do macierzystego portu Sanlúcar de Barrameda. Po raz drugi kulę ziemską opłynął w latach 1577-80 angielski żeglarz Francis Drake (1550-1596).

http://pozycja-google.bloog.pl
http://szok-artykul.bloog.pl
http://fulltummytuck.wordpress.com

2007-12-24T22:49:00.000-08:00

LXXXV 198. Odkrycie i podbój Ameryki

W 948 r. islandzki Wiking Eryk Rudy dotarł do Grenlandii i założył tu kolonię. Jego syn Leif Erikson wylądował w 1000 r. na wybrzeżach Ameryki Północnej (Vinland). Odkrycia Eryka i Leifa popadły w zapomnienie, gdy na skutek zmiany klimatu zanikła łączność pomiędzy założonymi przez nich osadami, a Grenlandią. Jednakże to Wikingom przypada tytuł odkrywców nowego kontynentu i zapoczątkowanie jego penetracji.

Korzystając z mapy florentczyka Paolo del Pozzo Toscanelli (1397-1482), Krzysztof Kolumb (1451-1506), genueńczyk w służbie królowej Izabeli Kastylijskiej, poszukiwał zachodniej drogi morskiej do Indii. W 1492 r. dotarł on do Ameryki. Po 61 dniach żeglugi wylądował na wyspie Guanahani (San Salwador). Jako wicekról Kolumb podjął do 1504 r. cztery wyprawy do "Indii Zachodnich" w czasie których odkrył m.in. Haiti, Kubę, Panamę i ujście rzeki Orinoko). W latach 1499-1502 wyprawa innego florentczyka, Amerigo Vespucciego (1451-1512) dotarła natomiast do wschodnich i południowych wybrzeży Ameryki Południowej. Dzięki jego relacji z podróży, w Europie zdano sobie sprawę z odkrycia nowego kontynentu. W 1507 r., z inicjatywy niemieckiego kartografa Martina Waldseemüllera, kontynent ten nazwano Ameryką.

The history of United States of America

2007-02-24T14:47:00.002-08:00

The history of United States of America

The territory now part of the United States has been inhabited for from 15,000 to 40,000 years, as attested by local evidence. The aboriginal peoples, ancestral to today's American Indians, left no firm monuments on the scale of contemporaneous cultures elsewhere, but both the pueblos of the Southwest and the great mounds of the Mississippi River valley antedate the arrival of the European colonial powers. The original 13 British colonies that became the United States of America in 1776 were just one of several attempts by European powers to build empires in North America. All seized land from the native Indians, who then were usually either assimilated or driven off by superior European weapons. The Spaniards reached Florida as early as 1513 and New Mexico in 1540. The French began their exploration of the Mississippi River valley in 1673. The Russians reached Alaska in 1741.
Of all the colonizers, the British were the most successful. In 1607 Jamestown became the first permanent British settlement in North America and the foundation of the Virginia colony. It was followed 13 years later by the Pilgrim settlement at Plymouth, which was soon dwarfed by the Puritan colony of Massachusetts Bay. Most of New England was settled by Puritans fleeing either the harassment of Charles I or the orthodoxy of Massachusetts Bay. Pennsylvania was given to the Quaker William Penn as payment for a debt, and Maryland, a grant to the Roman Catholic George Calvert, was the first colony to establish religious freedom. New York, New Jersey, and Delaware were taken from the Dutch by the British in 1664, a year after the Carolinas had been granted to eight British noblemen. The 13th colony was Georgia, founded by James Oglethorpe in 1732 as a refuge for debtors and convicts.

George Washington

2007-02-24T14:47:00.001-08:00

When the British successfully evicted the French from North America in 1763, they embarked on a number of policies that the colonials found increasingly onerous. Settlement was prohibited west of the Appalachians and measures were passed to raise revenue in the colonies. These revenue-raising measures and Britain's generally exploitive mercantilist economic policy irked the colonials, who began to band together to oppose and subvert the measures. Britain increased its military presenceto enforce compliance (a presence part of whose cost was exacted from the colonials), and fighting broke out in 1775. The Second Continental Congress, acting for the 13 colonies, declared independence on July 4, 1776, and created. Articles of Confederation to govern the new nation. Victory over the British came in 1783, and the resulting Treaty of Paris established U.S. boundaries, except for Spanish Florida, west to the Mississippi River.
The Articles of Confederation provided a weak central government and proved inadequate to govern the growing nation. A new constitution was created in 1787, ratified in 1788, and took effect in 1789. George Washington was the first president, and his sober and reasoned judgments were instrumental in establishing both the tenor of the country and the precedents of the executive office. Under the new Constitution, the country began to grow almost immediately. By the Louisiana Purchase of 1803, the United States acquired from France the entire western half of the Mississippi River basin, thereby nearly doubling the size of the national territory. The movement into the lands west of the Appalachians thenceforth became a flood. The United States' victory in the Mexican War (1846-48) brought all or part of the future territory of seven more states (including California and Texas) into American hands.

North and South

2007-02-24T14:46:00.001-08:00

As the United States moved west, the issue of slavery was intensifying strains between the rapidly industrializing North and the slave-based agricultural South. The South was determined to maintain the institution of black slavery against the federal government's efforts to curtail the latter's spread. Several compromises over the slavery issue held the Union together for more than a half-century, but the election as president in 1860 of Abraham Lincoln, whose Republican Party clearly advocated the prohibition of slavery in the Western territories, led South Carolina to secede, joined by 10 other Southern states by the next year.
Lincoln denied the Southern states' right to secede. The North's defeat of the South in the ensuing Civil War (1861-65) resulted in the preservation of the Union, the abolition of slavery, the establishment of citizenship for former slaves, and the institution of universal adult male suffrage. Lincoln's plans for magnanimity to the defeated South were cut short by his assassination, and Congress, completely dominated by northern Radical Republicans, embarked on its own, more punitive scheme of reconstruction. This system, which protected black civil rights in the South, came to an end with the withdrawal of federal (Northern) troops by 1877. Thereafter, Southern blacks were gradually disenfranchised and forcibly segregated within the larger society.

Immigration

2007-02-24T14:45:00.000-08:00

The post-Civil War United States was characterized by rapid industrialization, a continuing westward movement across the Great Plains, a massive influx of foreign immigrants, and the slow emergence of the United States into a position of world power. The westward movement fueled by the desire for land, led to a long series of evictions of Plains Indians from their lands onto less desirable reservations. Immigration from Europe exceeded 13,000,000 between 1900 and 1914 alone and provided labour for the North's burgeoning factories. When Cuba revolted against Spain in 1895, American sympathies and interests ultimately led to war with Spain (1898). Victory brought the United States its first overseas territories (the Philippines, Guam, Puerto Rico) and marked it as an emergent international power. The United States' rise to great-power status had its price. Though President Woodrow Wilson pledged neutrality in World War I, the United States was unable to remain outside the struggle. Its entry into the war in 1917 was decisive in bringing about an Allied victory and commenced American involvement in the European balance of power.

World War

2007-02-24T14:44:00.001-08:00

The prosperity of the decade that followed World War I came to a sudden end in 1929 when the stock market crashed and the Great Depression began. It ushered in an era of increased federal involvement in economic and social policy under President Franklin D. Roosevelt. His New Deal legislation revolutionized the country, but full economic recovery was still not achieved until war production became massive on the eve of World War II. The Japanese attack on Pearl Harbor brought the United States into World War II on the side of Britain and the Soviet Union against the fascist nations of Germany, Japan, and Italy. The war effort galvanized the American economy's productive capacity, and after victory was achieved in 1945 the United States experienced three decades of unprecedented economic growth and prosperity.
The Allied victory in 1945 left the United States the leader of the Western world, deeply involved in the reconstruction of Europe and Japan, but embroiled in 40-year-long rivalry with the Soviet Union that became known as the Cold War. In 1949 the United States formed the North Atlantic Treaty Organization in an effort to counter the Soviet military presence in eastern Europe, and a Soviet-inspired attack on South Korea involved the United States in the Korean War (1950-53), which ended in stalemate. The United States subsequently became involved in the Vietnam War (1955-75) in an effort to prevent communist North Vietnam from taking over South Vietnam. The prolonged and unsuccessful American war effort ended in a withdrawal of the United States from the conflict in 1973 and the fall of South Vietnam to the communists two years later.

Vietnam War

2007-02-24T14:43:00.000-08:00

At home the 1960s witnessed a successful protest movement by American blacks to outlaw racial segregation and discrimination and to obtain full voting rights in the South and other parts of the country. The expense of the Vietnam War drained resources away from liberal programs of social reform in the 1960s and early '70s, however, and the end of American involvement in the Vietnam War was accompanied by the Watergate scandal, which forced the resignation of President Richard M. Nixon in 1974.

The Cold War

2007-02-24T14:42:00.000-08:00

The Cold War ended with the breakup of the Soviet Union in 1991, leaving the United States the undisputed superpower in the world. The most serious challenges late in the 20th century were economic ones, however. Beginning in the 1970s, rates of economic growth slowed and living standards stagnated or even fell as the American economy was forced to cope with increased foreign competition, its own steadily declining vigour, and the effects of massive budget deficits and a huge national debt.

The history of United States of America

Gry

Bezpieczny laptop

Na temat

Wolne dni

Odliczanie podatku

That's how I know there's

Nowa stronka z filmikami

Toaleta

Xtube

XXXVIII 74. Podboje Karola Wielkiego (768-814)

XXXVI 69. Państwo Longobardów

XXXVI 68. Państwo Ostrogotów (493-553)

XXXV. PAŃSTWO BURGUNDÓW (443-534)

Wizygoci otrzymali w Akwitanii

XXXIII. PAŃSTWO WANDALÓW w AFRYCE (429-534)

Amerykę Południową i Środkową penetrowali i podbijali konkwistadorzy

Poszukujący drogi do Indii

The history of United States of America

George Washington

North and South

Immigration

World War

Vietnam War

The Cold War